เพื่อน

posted on 09 Sep 2009 08:32 by dryflower in Diary

หายหน้าจากบล๊อกไปนาน ก็อย่างว่าแระ ถ้าไม่เกิดอาการอยากลืมโลก ก็ไม่รู้จะเข้ามาทำไม เพราะเขียนบล๊อกไม่เก่งเอาซะเรยย เข้าไปดูบล๊อกอื่น ๆ แล้ว อยากมุดดินหนีซะจริง อย่าไปเปรียบเทียบกับคนอื่นเค้าเลยเนอะ จงพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี และเป็นอยู่ก็พอแล้ว....

ก็นะ อย่างที่ว่า เกิดอาการอยากลืมโลกถึงได้มาที่นี่ เพราะไม่รู้จะไประบายให้ใครฟังดี คงมีใครหลาย ๆ คนแระ ที่เคยตกอยู่ในอาการแบบนี้ อยากระบาย แต่หาคนที่จะรับฟังเราไม่ได้เลย ถามว่าเพื่อนไปอยู่ไหนหมด เพื่อนน่ะมีเยอะแยะ แต่เพื่อนที่จริงใจน่ะ หายากนะ ทุกวันนี้ยังไม่แน่ใจเลยว่าเพื่อนเราที่มี ใครคนไหน ที่จริงใจกับเราบ้าง เพราะเราไม่สามารถไปรับรู้ข้างในจิตใจของเขาได้ ไม่รู้ว่าเขาคิดยังไง ถ้าไม่พูดออกมา บางทีถึงแม้พูดออกมาก็ไม่อาจแน่ใจได้ว่า นั่นเป็นความรู้สึกของเขาจริงรึป่าว นั่นไง ฉะนั้นเวลามีเรื่องไรไม่สบายใจ จึงมักจะไม่ค่อยเล่าให้ใครฟังเท่าไร เพราะมันเคยเป็นดาบสองคมย้อนมาหาตัวเอง ซึ่งก็เป็นบทเรียนของชีวิตอีกบทหนึ่งที่สอนเราได้ดีทีเดียว

ไหน ๆ ก็โพล่งออกมาเรื่องเพื่อนแล้ว ก็ขอระบายซะเลย ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะเรื่องเพื่อนนี้แระ ก็แบบว่ามีเพื่อนที่สนิทมากคนนึง เรียกว่าเพื่อนรักได้เลยนะ คบกันมาหลายปีแล้ว แต่ว่าเค้าอายุมากกว่าเรา ถึอเป็นพี่สาวเลยละ เค้าเป็นคนที่เคยช่วยเหลือ ไม่เว้นแม้แต่เรื่องเงิน เมื่อก่อนคอยอยู่เป็นเพื่อน ปลอบใจเรา เวลาที่ท้อ คอยให้คำปรึกษาในเรื่องต่าง ๆ แม้ความคิดเห็นจะไม่ตรงกันบ้าง แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่ยังมีคนที่รับฟัง และคอยอยู่เคียงข้างเรา เคยคิดแบบนี้นะ แต่แล้ว ความรู้สึกที่มีมันก็เปลี่ยน เพราะอะไรนะเหรอ?? ก็เพราะสิ่งที่เราคิดนั้นมันไม่ใช่ ทุกอย่างก็ล้วนแล้วแต่ผลประโยชน์ของเค้าทั้งสิ้น อึ้งกิมกี่...และก็เศร้าขึ้นมาทันที เฮ้อ....สุดท้ายก็ไม่มีใครเลยจริง ๆ อย่างว่าแระ ไม่มีใครที่รักคนอื่นมากกว่าตัวเองหรอก ก็มีแต่พ่อแม่เท่านั้นแระ ที่เป็นเพื่อนแท้......

เจอแบบนี้ แล้วจะทำไง ยังจะคบอีกไม ก็ไม่คิดเลิกคบหรอกนะ เพราะไม่ได้ทะเลาะกัน เพียงแต่เรารู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร (ตาสว่างว่างั้น) ทีนี้ก็อย่าทุ่มเทไรไปมากเหมือนเก่าก็พอ ตัวเค้าเองก็ยังเป็นเหมือนเดิม ฉะนั้นเราก็คงต้องเหมือนเดิม เพียงแต่ต้องชั่งใจให้มากกว่าเก่าก็พอ.... หลายคนอาจมีคำถามว่าไม่เหนื่อยเหรอ ที่ต้องมานั่งใส่หน้ากากเข้าหากันแบบนี้ อืม..จริง ๆ แล้ว ในความคิดนะการที่เรามีเพื่อน เวลาอยู่กับเพื่อนมันก็เหมือนกับการใส่หน้ากากเข้าหากันนะ เพราะไม่มีใครที่คิดเหมือนเรา หรือเป็นแบบเราไปซะทุกอย่าง ทุกเรื่อง 100% หรอก ใช่ปะ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน กับใคร ก็ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา ซึ่งมันก็เหมือนกับการใส่หน้ากากเข้าหาเค้านั่นแระ แต่ไม่ได้หมายถึงแสแสร้ง แซร้งทำนะ อืม..ยังไงดีละ อธิบายไม่ถูกแฮะ บลา ๆ......

 

Comment

Comment:

Tweet